«Կովկասի Հայոց Բարեգործական ընկերությունը (ԿՀԲԸ) հիմնադրվել է 1881 թ․ Թիֆլիսում, և դրա հիմնադիր-անդամներից մեկը եղել է Ալ․ Մանթաշյանցը։ Ստորև ներկայացնում եմ մի հատված Ա․ Եզեկյանի հուշերից։
Հավանաբար շատերն են հիշում, թե ինչպես 2019թ. մայիսի 5-ին Եռաբլուր պանթեոնի ՀԱՀԳԲ նահատակների հուշահամալիրում հանդիսավորապես հողին հանձնվեցին Գուրգեն Յանիկյանի մասունքները:
...Նույն գիշեր Անդրանիկ Օզանյանը ներկայացավ Փարիզի Վանդոմ հրապարակի վրա գտնվող գրասենյակ: Ջլապինդ մարդ էր, դեպի հետ սանրած առատ մազերով և արևելյան ոճի մեծ բեղերով:
1909-ի գարնանը Անդրանիկը կեղծ անցագրով Բուլղարիայից ժամանեց Պոլիս: Նա բերել էր բուլղարահայ սակավաթիվ գաղութում հավաքած 127 ոսկին, որը հանձնեց Պոլսի պատրիարքին՝ Սասունի և Մուշի դպրոցներին նպաստ ուղարկելու:
Իվան Իվանի Աղայանցը ծնվել է 1911թ․ օգոստոսի 28-ին հայկական Գանձակ, մինչև 1917 թվականը՝ Ելիզավետպոլ, ներկայումս Գյանջա (Ադրբեջան) անունը կրող քաղաքում, Իվան և Աննա Աղայանցների բազմանդամ ընտանիքում։
Արդեն քանի օր վերանայում եմ արխիվային նյութերս, և, անկախ ինձնից, նորից ու նորից հայտնվում Հայաստանի առաջին հանրապետության անփառունակ վախճանի, Կարսի խայտառակ պարտության մասին նյութերի թղթապանակում:
Նիկոլայ Ալեքսանդրովիչ Բուգրովը Նիժնի Նովգորոդի նշանավոր վաճառական էր, հնադավանների աշխարհիկ առաջնորդ, հացարդյունաբերող, ֆինանսիստ, մեկենաս, Նիժեգորոդյան նահանգի և Ռուսաստանի խոշորագույն բարերարներից մեկը։
Գլոբալ աշխարհաքաղաքական պայքարը ազդեցության, հարստության և ռեսուրսների համար եղել է, կա և կլինի անողոք, անկախ նրանից, հաղթելն ու պարտվելը եղել են տաք, թե սառը պատերազմում։
Սառը պատերազմում պարտված Ռուսաստանի նկատմամբ հաղթող Արևմուտքի անողոք վերաբերմունքը ԽՍՀՄ-ի մնացորդների, այդ թվում՝ ռուսների նկատմամբ, մեր աչքի առաջ է...